In Happiness is a Duck brengt Hannes D’Haese een beeldtaal waarin humor, kleur en verwondering samenkomen. De titel alleen al roept een glimlach op: hoe kan een eend symbool staan voor geluk? Precies in die onverwachte combinatie schuilt de kracht van het werk. D’Haese nodigt ons uit om even los te komen van logica en de wereld te bekijken vanuit een speelse, liefdevolle blik.

​

De eend krijgt in het werk een opvallende aanwezigheid. Ze is tegelijk herkenbaar en vervreemdend, eenvoudig en betekenisvol. Door een alledaags dier centraal te plaatsen, maakt D’Haese iets gewoons bijzonder. Happiness is a Duck lijkt daardoor te suggereren dat geluk niet noodzakelijk te vinden is in grote of verheven momenten, maar juist in het onverwachte, het absurde en het kleine.

​

Ook de titel speelt een belangrijke rol in de beleving van het werk. “Happiness” is een groot en abstract begrip, terwijl “a duck” heel concreet en banaal is. Door die twee samen te brengen ontstaat een spanning die zowel grappig als poëtisch werkt. De kijker hoeft het werk niet volledig te kunnen verklaren. Het mag in de eerste plaats een gevoel oproepen: lichtheid, plezier en een moment van verwondering.

​

D’Haese gebruikt humor niet alleen als versiering, maar als manier om de ernst van de kunstwereld te doorbreken. Achter de speelse voorstelling zit een eenvoudige maar krachtige gedachte: misschien hoeven we geluk niet altijd te begrijpen of na te streven. Soms is het genoeg om het te herkennen wanneer het onverwacht voor ons staat.

​

Happiness is a Duck is daardoor meer dan een vrolijk beeld. Het is een uitnodiging om opnieuw te kijken naar het gewone en daarin iets bijzonders te ontdekken. De eend wordt een symbool voor een vorm van geluk die licht, onverwacht en misschien juist daarom waardevol is.